کشور چین

چین با نام رسمی جمهوری خلق چین کشوری است که در شرق قاره آسیا واقع شده است. این کشور بر اساس فهرست کشورها بر پایه جمعیت با بیش از 1.433 میلیارد نفر سکنه پرجمعیت ترین کشور دنیاست. از لحاظ وسعت، چین چهارمین کشور وسیع دنیا بعد از روسیه، کانادا و آمریکا است. این کشور همچنین دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی است. این کشور از شرق و جنوب با دریای چین شرقی، خلیج کره، دریای زرد، و دیگر آب های آزاد احاطه شده است و با 14 کشور هم مرز است. چین از سمت شمال با کشورهای مغولستان، قزاقستان و روسیه، از سمت غرب با کشورهای قرقیزستان، تاجیکستان، افغانستان، پاکستان، نپال و هند، از سمت جنوب شرق با کره شمالی و از سمت جنوب با کشورهای ویتنام، لائوس، بوتان و میانمار مرز مشترک خاکی دارد. این کشور همچنین از سمت شرق به اقیانوس آرام شمالی محدود می شود. رشته کوه های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای میانه ترسیم می کنند. تمدن چین باستان یکی از کهن ترین تمدن های تاریخ است که در سواحل حاصلخیز رود زرد که در دشت شمال چین جاری است شکوفا شد. چین میزبان دلتای دو رودخانه اصلی این کشور یعنی رود زرد و یانگ تسه است. بخش غربی این سرزمین پوشیده از رشته کوه های بسیار مرتفع از جمله هیمالیا و مرتفع ترین نقطه دنیا یعنی قله اورست است. پکن یا بیجینگ پایتخت پرجمعیت ترین کشور دنیا، مرکز جمهوری خلق چین و یکی از شهرهای مشهور و کهن دنیا می باشد که دارای قدمتی سه هزار ساله است. شانگهای، هانگزو، گوانجو، تیانجین و شنزن مهم ترین شهرهای چین هستند. چین عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل و سازمان های چند جانبه ای همچون سازمان تجارت جهانی، سازمان همکاری شانگهای و گروه 20 است. واحد پول چین، یوان است که با نماد ¥ و کد ایزو CNY شناخته می شود.


زبان

زبان رسمی چینی گویش استاندارد زبان ماندرین است. حدود 70 درصد مردم چین به گویش های مختلف زبان ماندرین صحبت می کنند. گویش استاندارد این زبان که برگرفته از گویش پکنی است زبان ارتباطی گروه های مختلف زبانی در سراسر چین است. 229 زبان زنده دیگر نیز در چین تکلم می شوند که اغلب آنها به گروه زبان های چینی از خانواده چینی-تبتی تعلق دارند. زبان های وو (شامل شانگهایی)، یوئه (شامل کانتونی و تایشانی)، مین (شامل هوکین)، شیانگ و هاکا از جمله مهم ترین زبان های این گروه هستند. زبان های شاخه تبتی-برمه ای مثل شیانگ، ناسی و یی نیز در نقاط مختلف تبت و دشت های یون نان-گویجو صحبت می شوند. سایر اقلیت های زبانی جنوب غرب چین هم جوانگ، تایلندی، دونگ و سویی از خانواده تایلندی-کادای، میائو و یائو از خانواده همونگ-مین، و وا از خانواده آستروآسیایی هستند. در شمال شرق و شمال غرب چین هم گروه های قومی اقلیتی زندگی می کنند که به زبان های آلتایی همچون منچو، مغولی و چندین زبان از گروه ترکی تبار مثل اویغوری، قزاقی، قرقیزی و سالار سخن می گویند. زبان کره ای نیز زبان مادری گروهی از اهالی مرز چین و کره شمالی است. سریکلی زبان تاجیک های غرب سین کیانگ است که به گروه زبان های ایرانی شرقی از خانواده هندواروپایی تعلق دارد. بومیان تایوانی نیز که اقلیت کوچکی در خاک اصلی چین هستند به زبان های خانواده آسترونزی سخن می گویند.


مردم

اغلب مردم سرزمین چین امروزی خود را از قوم هان می نامند. نخستین تمدن های چین در حاشیه رودهای یانگ تسه و رود زرد شکل گرفت. یافته های مربوط به 5000 سال پیش از میلاد نشان می دهد که ساکنان چین در ابتدا در دره یانگ تسه ساکن شده و به کشاورزی پرداخته اند. تقریبا 93 درصد نژاد مردم چین نژاد هان، 1.5 درصد نژاد شانگ، 0.5 درصد نژاد هوی و بقیه هم از نژادهای دیگر تشکیل شده است. تنوع نژادی کشور چین بسیار است. در کشور چین پنج نژاد زندگی می کنند. نژاد مان كه همان نژاد منچوری است، مون از نژاد مغولی، نژاد جان نژاد تبتی و نژاد خواری كه شامل ترك های مسلمان می شود از دیگر نژادهای ساکن چین هستند. مردم چین یا کره از نژاد زرد مغول سان هستند ولی مغول نیستند. در سال های اخیر به دلیل مهاجرت سایر کشورهای جهان به چین نژاد این کشور دستخوش تغییر شده است. تقریبا تمام ملیت های جهان در چین سکونت دارند که این مساله سبب تنوع نژادی و قومی در این کشور شده است.


اقتصاد

اقتصاد چین از اواخر دهه هفتاد قرن پیش به تندی تغییر کرده و در حال رشد است. چین نو در سال 1949 تاسیس شد و به توسعه همه جانبه صنایع خود اقدام کرد. پس از سال ها توسعه، میزان تولیدات صنعتی این کشور با سرعت بسیار در حال گسترش است. بر اساس برابری قدرت خرید، چین دارای دومین اقتصاد بزرگ جهان و یک بازیگر اصلی در اقتصاد جهانی است. بیش از 50 درصد مردم چین کشاورزند. صنعتگران 24 درصد و کارمندان و بازرگانان 26 درصد نیروی کار فعال این کشور را تشکیل می دهند. صنایع اصلی چین بسیار گسترده و شامل محصولات آهن و استیل، زغال سنگ، ماشین آلات، نفت و پتروشیمی، اسباب بازی، کفش و لوازم الکترونیکی است. برنج، گندم، سیب زمینی، ذرت، بادام زمینی، چای، ارزن، جو، کتان، ماهی و خوک فرآورده های اصلی کشاورزی و دامپروری هستند. دفتر ملی آمار چین اعلام کرد که اقتصاد این کشور در سال گذشته با 6.9 درصد رشد به بیشترین میزان خود از سال 2015 رسیده است. تولید ناخالص داخلی چین حدود 13.61 تریلیون دلار است که پس از آمریکا در جایگاه دوم قرار دارد. امروزه صنایع خدماتی چین پیشرفت بسیار قابل توجهی داشته است. این صنایع خدماتی با اصناف اطلاع رسانی، گردشگری، حمل و نقل، تبلیغات، خرده فروشی، بیمه، بانکداری، ساختمان و غیره در ارتباط است. بر اساس برنامه ریزی توسعه چین، نسبت ارزش افزوده صنایع خدماتی به ارزش کل تولیدات داخلی تا سال آینده به بیش از 50 درصد ارتقا خواهد یافت. صادرات و واردات نقش مهمی در اقتصاد چین بازی می کنند. مهم ترین شرکای تجاری این کشور آمریکا، ژاپن، کره، تایوان، آلمان و استرالیا هستند.

صادرات عمده چین شامل ماشین آلات، پوشاک، کفش، اسباب بازی، سوخت معدنی و مواد شیمیایی می شود. عمده واردات چین شامل ماشین آلات، مواد شیمیایی، آهن و استیل و سوخت معدنی است.


آب و هوا

کشور چین با توجه به مساحت بسیار زیاد آن دارای آب و هوای بسیار متنوعی است. قرار گرفتن کامل این کشور در نیمکره شمالی باعث شده است این کشور آب و هوای خاص خود را داشته باشد. در فصل بهار یعنی از اواسط مارس تا اواسط ماه مه معمولا بارندگی خفیف و گاه به گاهی دیده می شود. تابستان های چین یعنی از اواسط ماه مه تا اواسط سپتامبر هوا گرم و مرطوب می شود. در فصل پاییز یعنی از اواسط سپتامبر تا اواسط نوامبر هوا معمولا خنک و مطبوع بوده و با بارندگی همراه خواهد بود. در زمستان ها یعنی از اواسط نوامبر تا اواسط ماه مارس هوا مرطوب و سرد خواهد شد و درجه حرارت آن به کمتر از صفر می رسد. در قسمت شمال شرقی چین در تابستان ها مردم گرما و خشکی زیادی را تجربه می کنند و در زمستان ها نیز هوای بسیار سردی دارند. در شمال و مرکز چین نیز باران به صورت مستمر می بارد که در این قسمت نیز تابستان ها بسیار گرم و زمستان ها بسیار سرد است. در قسمت جنوب شرقی چین نیز بارش قابل توجهی مشاهده می شود. در این منطقه نیز تابستان ها به صورت نیمه گرمسیری است اما در زمستان هوای سردی گزارش می شود. قسمت های مرکزی رو به جنوب و غرب چین مستعد جاری شدن سیل است. شدت باران های موسمی هر چه به سمت جنوب شرق چین برود بیشتر می شود. هنگ کنگ بیشترین میزان بارش باران را دارد. در شیان و به سمت شمال چین باران های تابستانی خیلی کم هستند. توفان ها در نیمه های تابستان تا اوایل زمستان معمولا از جولای تا نوامبر و به طور خاص سواحل شرقی و جنوبی چین مانند شانگهای تا هنگ کنگ را تحت تاثیر قرار می دهند. اوایل پاییز یعنی حدودا ماه های سپتامبر و اکتبر، درجه دمای هوا دلپذیر است و میزان بارش نیز کم است و بهترین زمان برای بازدید از این کشور محسوب می شود. فصل بهار هم به همین دلایل زمان مناسبی برای مسافرت به این کشور است. هر ساله تعداد بسیار زیادی گردشگر در ماه های مارس یا آوریل به این کشور زیبا سفر می کنند.


گردشگری

از آنجا که چین سابقه تاریخی بسیار زیادی دارد، در آن جاذبه های گردشگری فراوانی وجود دارد. گردشگری در چین پس از انجام اصلاحات و آزادسازی های اقتصادی در این کشور از رونق و گسترش فراوانی در چند دهه اخیر برخوردار شده است. ظهور یک طبقه متوسط ثروتمند نوین و کاهش محدودیت های مربوط به سفر و تغییر مکان توسط مقامات چینی، هر دو به نوبه خود به افزایش مسافرت ها در این کشور انجامیده است. امروزه کشور چین به یکی از پربازدیدترین بازارهای گردشگری داخلی و خارجی تبدیل شده است. چین در سال گذشته سومین کشور پربازدید جهان بوده است. شمار گردشگران خارجی که به این کشور مسافرت کرده اند برابر با 56 میلیون نفر بوده است. این سفرها درآمد ارزی 45.8 میلیارد دلاری و چهارمین جایگاه جهان از نظر میزان درآمدهای ارزی را برای این کشور به همراه داشته است. از سوی دیگر مجموعا 1.61 میلیارد سفر داخلی نیز در چین انجام گرفته که درآمدی 777 میلیارد یوانی را برای آن رقم زده است که جمع درآمدهای چین از صنعت توریسم را به 185 میلیارد دلار رسانده است. طبق برآوردهای سازمان تجارت جهانی، چین در سال آینده به بزرگ ترین کشور توریستی جهان و چهارمین کشور از نظر سفرهای خارجی بدل خواهد شد.

شهر ممنوعه، دیوار چین، سربازان سفالی چین، منطقه ساحلی باند، دریاچه های رنگین کمان، منطقه هوانگ لونگ، مجموعه پارک و معبد بهشت، شهر قدیمی لیجیانگ، کوه امی و بودای غول پیکر، جنگل سنگی، میدان تیان آنمن، کاخ تابستانی و دریاچه بامبوهای بنفش، شهر آبی ژوجیاجیائو، باغ یویوآن، محله شین تیان دی، محله فرانسوی تیانزیفانگ و آکواریوم هیانگ گان پکن تنها تعدادی از جاذبه های گردشگری چین هستند.


مذهب

دولت چین یک دولت کمونیست است که هیچ دینی را تبلیغ نمی کند و بی دین است، اما برخی ادیان گسترش یافته از دیرباز تاکنون را به رسمیت شناخته شده است. کنفسیوس گرایی، تائوئیسم و بودائیسم سه آموزه که فرهنگ چینی را شکل داده اند تشکیل می دهند. هیچ مرز مشترکی میان این سیستم های دینی در هم تنیده که مدعی انحصاری بودن نیستند وجود ندارد و عناصر هر کدام از این ادیان سنت چین را غنی می کنند. 52.2 درصد چینی ها بی دین هستند و 22 درصد به ادیان سنتی چینی، 18.2 درصد به بودایی، 5.1 درصد به مسیحیت و 1.8 درصد به اسلام اعتقاد دارند. چین مدت های مدیدی گهواره و میزبان دیرپاترین سنن دینی و فلسفی دنیا بوده است. چین به عنوان بزرگ ترین جمعیت بودایی جهان به شمار می رود و با ترکیب باورهای محلی به سه بخش بودائیسم هان، بودائیسم تبت و بودائیسم جنوبی تقسیم گردیده است. تائوئیسم که به معنی راه زندگی می باشد ترکیبی از فلسفه و دین است که به یک فلسفه چینی منسوب به لائو در 500 سال قبل از میلاد باز می گردد. کنفسیوس در واقع یک مذهب یا دین نیست بلکه یک فلسفه و ایدئولوژی می باشد. در حقیقت، کنفسیونیسم برای ایجاد ارزش های اجتماعی، نهادها و آرمان های متعالی جامعه سنتی چین بر پایه و اساس مذهبی باستانی توسط این فیلسوف که شاهد هرج و مرج و بی عدالتی در دوران خود بود بنا شده است.


سیاست

جمهوری خلق چین در چارچوب جمهوری سوسیالیستی اداره می شود که توسط یک حزب واحد، حزب کمونیست چین به ریاست دبیرکل آن اداره می شود. قدرت دولتی در جمهوری خلق چین از طریق حزب کمونیست، دولت مرکزی مردم (شورای ایالتی) و نمایندگی استانی و محلی آنها اعمال می شود. جمهوری خلق چین یکی از معدود دولت های سوسیالیستی دنیاست که آشکارا مدافع کمونیسم است. این دولت زیر نظر حزب کمونیست چین و بر مبنای قانون اساسی چین اداره می شود که در سال 1982 تصویب شده است. رئیس جمهور مقام ریاست کشور را در اختیار دارد. رئیس جمهور بیشتر یک مقام تشریفاتی با قدرت محدود است و ریاست جمهوری به عنوان یک نهاد دولتی شناخته می شود تا یک مقام اجرایی. نخست وزیر نیز رئیس دولت است و هیات دولت جمهوری خلق چین را رهبری می کند که از وزیران و پنج معاون نخست وزیر تشکیل می شود. در عمل دبیرکل حزب کمونیست رهبر واقعی کشور است و مهم ترین تصمیمات نیز در کمیته دائمی پلیتبورو حزب کمونیست گرفته می شود. کمیته دائمی کنگره ملی خلق کمیته ای متشکل از 150 نماینده کنگره ملی خلق جمهوری خلق چین است که مابین کل اعضای کنگره تشکیل جلسه می دهد. این نهاد دارای اقتدار مبتنی بر قانون اساسی برای اصلاح قوانین در محدوده تعیین شده از سوی کنگره است. از نظر قانونی، مجلس ملی نمایندگان خلق عالی ترین نهاد قانونگذاری چین است که با نزدیک به 3 هزار نماینده بزرگ ترین پارلمان دنیا محسوب می شود. اعضای مجلس ملی برای یک دوره پنج ساله انتخاب می شوند. انتخابات در جمهوری خلق چین مبتنی بر نظام انتخاباتی سلسله مراتبی است. در این نظام کنگره های خلق محلی مستقیما توسط مردم انتخاب می شوند و دیگر سطوح کنگره های خلق تا حد کنگره ملی خلق که مجلس ملی قانونگذاری این کشور است توسط کنگره خلق سطح پایین تر خود انتخاب می شوند.


هزینه زندگی در چین

گران ترین شهرهای چین پس از پکن به ترتیب شانگهای، شنزن، گوانجو و چنجو هستند. هزینه زندگی در چین برای هر نفر در شهرهای بزرگی مثل پکن و شانگهای حدود 1000 دلار در ماه و در شهرهای دیگر ماهانه حدود 650 دلار است که البته این تخمین ها به سبک زندگی و توقع افراد و همچنین میزان درآمد آنها بستگی دارد.

برخی از هزینه های اساسی زندگی در چین شامل موارد زیر می باشد:

  • هزینه اجاره آپارتمان یک خوابه در مرکز شهر 350 دلار
  • هزینه اجاره آپارتمان یک خوابه خارج از مرکز شهر 250 دلار
  • هزینه اجاره آپارتمان سه خوابه در مرکز شهر 550 دلار
  • هزینه اجاره آپارتمان سه خوابه خارج از مرکز شهر 450 دلار
  • قیمت خرید هر متر مربع آپارتمان در مرکز شهر 1500 دلار
  • قیمت خرید هر متر مربع آپارتمان در حومه شهر 1200 دلار
  • هزینه خدمات شامل آب، برق، سرمایش، گرمایش و زباله برای آپارتمان 85 متری 48 دلار
  • هزینه خوراک و مواد غذایی بین 100 تا 150 دلار
  • هزینه پوشاک ماهانه حدود 40 دلار
  • هزینه حمل و نقل ماهانه 21 دلار
  • هزینه اینترنت ماهانه 15 دلار
  • هزینه باشگاه ورزشی برای هر بزرگسال ماهانه 35 دلار
  • هزینه مهد کودک برای روز کامل در موسسات خصوصی، ماهانه برای هر کودک 450 دلار

مزایای کشور چین

اقتصاد چین در چند دهه گذشته قدرتمندتر شده است و به طور موثر این کشور را به عنوان یکی از قدرت های جهانی تعیین کرده است. این کشور سریع ترین اقتصاد رو به رشد در جهان است. صنعتی شدن سریع نیز در چین در حال انجام است و آنها در حال توسعه و استقرار نسل بعدی فناوری هستند که جهان شاهد آن خواهد بود. اقتصاد پویای چین سبب ایجاد بازار کار و سرمایه گذاری پر رونق در این کشور شده است. کیفیت دانشگاه های چین نیز در هر کجای دنیا شناخته شده است. وزارت آموزش چین نیز در جهت ارتقای سطح علمی و استانداردهای بالا در همه موسسات آموزشی خود سرمایه گذاری می کند. کیفیت دانشگاه ها و آموزش عالی نیز می تواند به عنوان اصلی ترین مزیت برای دانشجویان خارجی محسوب شود. دانشگاه های چین دارای رتبه های بسیار خوبی در جهان می باشند. هزینه زندگی در چین نسبت به ایالات متحده، کانادا، استرالیا و بسیاری از نقاط اروپا بسیار پایین تر است. سفر به اطراف در چین به لطف زیرساخت های پیشرفته و مدرن حمل و نقل مناسب و ارزان است. تمام شهرها با اتوبوس ها و تاکسی ها سر و کار دارند و شهرهای بزرگ دارای سیستم های مترو مدرن هستند. یکی دیگر از مزایای کشور چین امنیت این کشور است. نرخ جرم و جنایت در چین بسیار پایین است. به دلیل مزایای این کشور، طی سال های اخیر مهاجرت به چین افزایش زیادی داشته است. تحصیل، کار، ثبت شرکت و سرمایه گذاری از روش های اصلی مهاجرت به چین می باشند.

 

مزایای شهروندی و تابعیت چین

  • سفر بدون ویزا به 44 کشور و 35 کشور با ویزای فرودگاهی
  • بهره مندی از تمامی حقوق شهروندی این کشور
  • امکان افتتاح حساب در تمامی بانک ها و موسسات مالی چین
  • امکان اخذ راحت تر ویزای کانادا و آمریکا
  • امکان راه اندازی تجارت در سرتاسر کشور
  • امکان سفر، کار و زندگی در کل کشور
  • زندگی در کشوری منحصر به فرد با فرهنگی غنی

مزایای اقامت دائم چین

  • زندگی در کشوری فوق پیشرفته و توسعه یافته
  • امکان کار در سرتاسر کشور
  • دسترسی به بازار کار پویا و پر رونق
  • امکان افتتاح حساب در تمام موسسات بانکی و مالی
  • دسترسی به مزایای مراقبت های بهداشتی با کیفیت
  • امکان تحصیل و دسترسی به امکانات آموزشی استاندارد در این کشور

مزایای اقامت موقت چین

  • زندگی در کشوری امن و طراز اول جهان
  • دسترسی به بازار کار پر رونق
  • امکان بهره مندی از حساب بانکی و تسهیلات آن
  • بهره مندی از مزایای یک کشور توسعه یافته
  • دسترسی به خدمات درمانی بسیار با کیفیت
  • امکان تحصیل در تمام دانشگاه های کشور

 

ویزا پلاس با در اختیار داشتن برترین وکلا مفتخر است شما را در کلیه مراحل اخذ اقامت چین یاری و همراهی نماید.